Żyję w tylu światach,
bo moja myśl się nie kończy.
Mój króliczy umysł
źródłem tylu nieskończoności,
że wszechświat bywa o mnie zazdrosny.
Ja – Wszechświat
mówię do was stworzenia
we mnie żyjące
kocham was,
ale
czasami
wolałbym
widzeć was
martwymi
znów zalęgło się truchło
Dlaczego,
najważniejsze,
kryjesz się tam,
gdzie załamuje się myśl?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz